تالار انديشه مملو از هنرمندان،‌ نويسندگان،‌ فيلمسازان و ... بود. به سختي وارد سالن شدم.
فيلم اجازه اكران نداشت. آرام در كنار سعيد رنجبر نشستم. ناگهان در ميان متن فيلم آگاهانه يا ناآگاهانه (غير مستقيم) به صديقه طاهره توهين شد. سكوت تلخي بر فضا حاكم گشت.
در خيا ل خود با روشنفكري قضيه را حل كرديم:‌«حتماً انتقادي است بر فرهنگ عامه مردم»
در همين لحظه مردي با كلاه مشكي و اوركت سبز برخاست. نگاه‌ها به طرف او برگشت. «خدا لعنت كند چرا توهين مي كني؟» سيد مرتضي بود كه مي خواست بر سر جهان فرياد بزند،‌ او تنها ايستاده بود.
از ذهنم گذشت چرا؟ چرا فاطمه (س) در تمام اعصار مظلوم است.

منبع : همسفر خورشيد