سيد مرتضي آويني در فراق پير و مراد خويش خميني كبير (ره) قلم در دست گرفت و مرثيه‌اي آسماني نگاشت.
كوچه‌هاي جماران همراز كوچه‌هاي مدينه گشته‌اند، بعد از ارتحال رسول (ص). آنان كه پا دارند، هروله مي‌كنند تا خود را به خانه‌اي برسانند. كه مطاف ملائك حافظ نفس تو بوده است ...
ستونهاي حسينه جماران رازداران اُستُن حنانه‌اند، اما بر حال ما مي‌گريند، بر حال آن دلباختگاني كه بي تو ديگر جانشان جز باري سنگين بر گرده فراق نيست.

منبع : امام و حيات باطني انسان